در دهه 50 شمسی معدود دانشگاه های کشور که تعداد آنها از انگشتان یک دست تجاوز نمی کرد در رشته آمار و در مقطع لیسانس دانشجو می پذیرفتند. در آن زمان، این دانشگاه ها عموماً رشته آمار همراه با رشته ریاضی و در گروه (بخش) ریاضی دانشجو می پذیرفتند. به همین دلیل آمار به عنوان شاخه ای از رشته ریاضی شناخته می شد. در این حال که آمار کمتر شناخته شده بود و در حالی که آموزش دانشگاهی آمار در ایران هنوز نوپا بود، موسسه آموزش عالی آمار به همت دکتر عباسقلی خواجه نوری از پیشگامان علم آمار به عنوان یک نهاد تخصصی تاسیس و در رشته آمار و آنفورماتیک در مقطع لیسانس دانشجو پذیرفت. دکتر غلامرضا محتشمی در نیمه اول دهه 50 علیرغم امکان انتخاب و تحصیل در رشته های مختلف با انتخاب رشته آمار در این موسسه مشغول تحصیل و لیسانس خود را اخذ نمود. ایشان با ادامه تحصیل و اخذ مدرک دکتری از دانشگاه شفیلد به مام وطن، ایران، برگشتند و زادگاه خود که منطقه محروم و دانشگاه جدیدالتاسیس بیرجند را برای خدمت برگزیدند. برای من افتخار بزرگی بوده است که در سال‌های مختلف از نزدیک در کنار آقای دکتر محتشمی کار کرده‌ام و در بسیاری از فعالیت‌های علمی، اجرایی و دانشگاهی همراه و همکار ایشان بوده‌ام. دکتر محتشمی، استاد تمام آمار در دانشگاه فردوسی مشهد، از استادانی هستند که نسل‌های بسیاری از دانشجویان را تربیت کرده و با دلسوزی و حوصله راهنمایی کرده‌اند. بسیاری از دانش‌آموختگان این حوزه، مسیر علمی خود را با راهنمایی‌ها و حمایت‌های ایشان آغاز کرده‌اند و امروز هر کدام در جایی مشغول خدمت‌اند.در عرصه پژوهش نیز ایشان همواره حضوری فعال و اثرگذار داشته‌اند و مقالات علمی بین‌المللی متعددی از ایشان منتشر شده است که نشان‌دهنده تلاش مستمر و جدی ایشان در پیشبرد دانش آمار است. سال‌های طولانی مسئولیت سردبیری مجله «ندا» انجمن آمار ایران را بر عهده داشته‌اند و با دقت و وسواس علمی، در ارتقای سطح این نشریه نقش به سزایی ایفا کرده‌اند. همچنین در چندین دوره به عنوان عضو هیئت‌مدیره انجمن آمار ایران فعالیت داشته‌اند و باعث افتخار بنده که در همان دوران عضو هیات مدیره بوده ام و خود شاهد نقش و سهم موثر ایشان در پیشبرد فعالیت‌های این انجمن بودم. حضور و عضویت ایشان و بنده در کمیته تخصصی برنامه ریزی درسی آمار در وزارت علوم، تحقیقات و فناوری توفیقی برای من بود تا شاهد تسلط و تیزبینی ایشان به دروس آماری و آموزش رشته آمار به دنشجویان باشم. همزمان با مسئولیت بنده در دانشگاه اصفهان، آقای دکتر محتشمی مسئولیت ریاست دانشگاه بیرجند را به عهده داشتند که نشان می‌دهد جامعه دانشگاهی تا چه اندازه به توان مدیریتی و نگاه مسئولانه ایشان اعتماد داشته و به جرات می توانم شهادت دهم که فعالیت اجرائی وی تا چه اندازه در پیشبرد اهداف دانشگاه بیرجند و آموزش عالی در بیرجند موثر بوده است. علاقه و دلبستگی آقای دکتر محتشمی به زادگاه خود و دانشگاه بیرجند زایدالوصف است به طوری که حتی بعد از انتقال به دانشگاه فردوسی مشهد در رخدادهای مختلف از جمله کنفرانس آمار ایران به یاری همکاران در دانشگاه بیرجند شتافته و خالصانه تجربه خویش را در اختیار برگزارکنندگان قرار داده است. اما آنچه برای من و بسیاری از همکاران، دکتر محتشمی را متمایز می‌کند، تنها دستاوردهای علمی و مدیریتی ایشان نیست. ویژگی برجسته ایشان این است که فعالیت‌هایشان هیچ‌گاه صرفاً به آموزش و پژوهش محدود نمانده است. ایشان همواره با نگاهی مسئولانه در عرصه‌های مختلف اجتماعی و اجرایی نیز حضور داشته‌اند و همین جامعیت، تصویری از یک استاد دانشگاه را به نمایش می‌گذارد که نسبت به دانشگاه و جامعه خود احساس تعهدی عمیق دارد. برای من، همکاری با دکتر محتشمی فقط یک تجربه حرفه‌ای نبوده است؛ فرصتی بوده برای آموختن. در این سال‌ها از دانش، تجربه، منش علمی، و مهم‌تر از همه از اخلاق نیکو، صبوری و رفتار انسانی ایشان بسیار آموخته‌ام. هم‌نشینی و همکاری با ایشان همیشه با آرامش، احترام و دوستی همراه بوده و این چیزی است که هر همکاری قدر آن را می‌داند. امروز که فرصتی فراهم شده تا از خدمات و تلاش‌های ایشان قدردانی شود، خوشحالم که می‌توانم بگویم حضور دکتر محتشمی برای بسیاری از ما تنها حضور یک استاد یا مدیر نبوده است؛ بلکه حضور یک همکار صمیمی، یک راهنما و الگویی ارزشمند در علم و اخلاق بوده است. — دکتر هوشنگ طالبی دانشگاه اصفهان