مایه مباهات هست که این فرصت مغتنم در اختیار بنده گذاشته شد تا در مورد استادی فرهیخته و انسانی بزرگوار، جناب آفای دکتر محتشمی چند سطری نگارش نمایم. استاد را اولین بارسال 1394 در اولین سمینار نظریه قابلیت اعتماد و کاربرد های آن که در دانشگاه اصفهان برگزار شده بود ملاقات کردم. وقتی به ایشان معرفی شدم با چهره متبسم ، برخورد صمیمی و بی‌تکلفشان بنده را پذیرفتند گویی چندین سال است که همدیگر را می شناسیم. فروتنی و حسن خلق آقای دکتر بر من بسیار تاثیر گذاشت و به من آموخت که عالمان واقعی، از تکبر و خود بزرگ‌بینی مبری هستند. این امر باعث شد ضمن تحسین مقام و مرتبه علمی ایشان، یک دوست قابل اعتماد به مجموعه دوستان من اضافه شود ودر این سال‌ها، همواره از دانش و تجربه ایشان بهره برده‌ام. بی‌گمان، همکاران گران‌قدر و به ویژه شاگردان برجسته‌ای که ایشان به جامعه علمی کشور هدیه کرده‌اند، هر یک به نوبه خود حق مطلب را در وصف کوشش‌های علمی ایشان ادا خواهند کرد. برای من اما فراتر از مقام علمی ایشان، در روزگاری که گاهی ارزش‌ها دچار تزلزل می‌شوند، جناب آقای دکتر محتشمی، نه یک استاد صرف، که تعبیر کامل و جامع یک «انسان شرافتمند» هستند.در پایان، جزطلب سلامت برای این سرمایه بزرگ علمی و اخلاقی، سخنی بر زبان نمی‌رود. امید که سایه پر مهر و خیر ایشان همچنان بر سر جامعه علمی و دوستدارانشان مستدام و پاینده باد. — دکتر فیروزه حقیقی دانشگاه تهران