نگارنده باور دارد فلسفه نکوداشت افرادی تاثیرگذار و به طور خاص شخصی مانند دکتر محتشمی در واقع نشان دادن چراغ راه برای آیندگانی است که قصد فعالیت در سرزمین ما ایران دارند. به نظر می رسد برای رسیدن به هدف چنین رویدادی لازم است کردارهای نیک، روحیات تلاش گرانه، رفتارهای پدرانه و بویژه ادب، معرفت و اخلاق نیکو چنین افرادی بیش از پیش به قلم آید تا خوانندگان و آینده گان بدانند که در همین نزدیکی خودمان نیز شخصیت های ارزشمندی حضور دارند. نگارنده سعی کرد با برشمردن گوشه ای از سجایای اخلاقی استاد گرانقدر دکتر محتشمی به خود و دیگران یادآور شود که قدردان زحمات او باشیم و بابت تلاش های خالصانه ایشان از او تشکر کنیم. واقعیت این است که وقتی مطلع شدم قرار است کتابچه نکوداشتشخصیت محترم، تأثیرگذار و دغدغه مند جناب آقای دکتر غلامرضا محتشمی برزادرانتهیه شود هم خوشحال شدم هم دستپاچه. خوشحالی اینجانب این بود که جامعه علمی آمار و دست اندرکاران آمار حواسشان به تقدیر از استادان پیشکسوتی که عمر پربارشان را در راه اعتلای علم، آموزش و پژوهش این مرز و بوم داشتند، هست. دستپاچه و البته نگران که من عاجز چه بنویسم؟ به چه مطالبی بیشتر تکیه کنم؟ و در کل آیا از پس کار برمیام یا نه؟ واقعیت این است که نوشتن راجع به این استاد شریف، سخت کوش، اهل مطالعه و با معرفت از کم دانشی چون من امری آسان نیست. با همه این بهانه گیریها، دلایل دیگری ترغیب و انگیزه ای قوی شد تا ادای دین کنم. به طور کلی، حقی که دکتر محتشمی عزیزبرگردن ماها دارد آنقدر زیاد است که وظیفه اخلاقی مان هست تا ذکری، هر چند ناچیز، از جنبه های متنوع شخصیتی او را به قلم بیاریم تا نسل حاضر و آینده بیش از پیش درباره این معلم دلسوز، با دانش و توانمند بدانند. اولین بار نام دکتر غلامرضا محتشمیدر حاشیه هشتمین کنفرانس آمار ایران در شهر زیبای شیراز به گوشم خورد آن هم از زبان دانشجوی کارشناسی ایشان. آن دانشجو چنان عاشقانه و با نهایت حرارت درباره استاد می گفت که من، با توجه گرایش تخصصی ام، در ذهنم مردی با همت والا، اراده بلند و روحیه سخت کوش شکل دادم. بهر حال، خود را آماده دیدار با چنین شخصیتی عالم، خوش اخلاق و دغدغه مند کردم. ولی به دلیل ضرورت برگشت به انگلستان، برای پیگیری تحصیل خود، در آن دو روز توفیق دیدار حاصل نشد. بعد از اتمام تحصیلاتم و شروع کار در دانشگاه تربیت مدرس، در یکی از روزها و بر حسب تصادف، انتظارم به سر آمد و امیدم (ریاضی و غیرریاضی) راجع به استاد به ایداه آل ترین شکلش حاصل شد و از آن تاریخ در ذهن جستجوگرم ماندگار شد.بعد از آن تاریخ، ویژگی های ارزشمند و مثبت زیادی درباره دکتر محتشمی، از طریق حضور در محافل های علمی، آموزشی و پژوهشی برایم نمایان شد. آنچه در پی می آید تنها گوشه ای از بی شمار مواردی است که نگارنده با کند ذهنی خود راجع به این استاد بزرگوار درک کرده است. نیازی به توضیح نیست که اگر ضعفی در این نوشتار است متوجه عدم اشراف کامل این حقیر خواهد بود. دکتر محتشمی فردی علاقه مند به گسترش علم آمار، ارتقای دانش و بینش جوانان این سرزمین در انجام خدمت درست به کشور و دغدغه مند برای مسائل متنوع آموزشی، پژوهشی و مدیریتی هستند. ایشان هرآنچه در توان خویش دارند در طَبَق اخلاص گذاشته و هیچگاه و در هیچ موقعیتی از سعی و تلاش خود برای پیشبرد و اهداف علمی، فرهنگی و آموزشی فروگذار نکرده و نمی کنند. او احترام به اساتید پیشکسوت علم را در حد نهایتش به جا می آورند. نگارنده خود شاهد بود که ایشان رنج سفر از شرق به پایتخت را به جان خریده و مشتاقانه به دیدار اساتید خویش می شتافتند. اشک های خالصانه او در بدرقه پیکر نازنین دکتر محمدرضا مشکانی در بهشت زهرای تهران دنیایی از مطلب بود و هست. در اولین فرصت بعد از آسمانی شدن خانم دکتر ماه بانو تاتا خود را به کرمان رساند و در خاکسپاری و تمامی مراسم ترحیم بانوی علم آمار ایران شرکت کرد. بیان کلماتی در خصوص شَمّ مدیریتی ایشان مصداق "زیره به کرمان بردن" است. قرار داشتن در جایگاه ریاست دانشگاه بیرجند خودگویای توانایی های بالای مدیریتی ایشان است. ارزش موضوع وقتی پدیدار می شود که بدانیم ایشان با کمترین امکانات در سال های اولیه شکل گیری دانشگاه بیرجند آنرا در طی چند سال به جایگاه رفیعی در عرصه آموزش و پژوهش کشور رساندند. همگان اذعان دارند که موقعیت حال حاضر دانشگاه بیرجند مرهون زحمات، دلسوزی و تعهد دکتر محتشمی در زمان مسئولیت شان در این دانشگاه و عشق وافر او به سرزمین آباء و اجدادی ایشان اوست. تلاش دکتر محتشمی برای ارتقاء جایگاه انجمن آمار ایران نیز بی نظیر بوده و هست. نگارنده از زبان افراد موثق زیادی شنید که ایشان بارها با اتوبوس از بیرجند به تهران سفر می کردند تا در جلسات انجمن آمار شرکت کنند. این موضوع را نسل های حال حاضر هنگامی به خوبی هضم می کنند که خود سفری - هرچند تفریحی - بین این دو شهر انجام می دهند. گشاده رویی ایشان در دیدار با همکاران، دانشجویان و کارمندان زبانزد همگان است. لبخند شیرین همواره بر لبان داشته و کلامشان –مخصوصا آنجائیکه تکیه کلام خاص خود را در اولین برخورد دارند-همیشه بوی صفا و صمیمیت می دهد. البته، جدیت در کار، قانون مداری و صراحت لهجه جزو ویژگی های بارز ایشان است و اگر صحبتی از حق و حقوق باشد ذره ای کوتاه نیامده و با جدیت تمام نظر خویش را اعلام کرده و در احقاق حق از هیچ تلاشی فروگذار نخواهند شد. اقدام ارزشمند دست اندرکاران مراسم نکوداشت دکتر محتشمی را ارج نهاده و آرزوی توفیق روزافزون برای آنها دارم. تندرستی، صحت و سلامتی استاد گرامی را نیز آرزومندم. با افتخار امیدوارم اینجانب و علاقه مندان و دوستداران این استاد رهروان واقعی اندیشه ها، افکار و آمال ایشان باشیم. سایه استاد بر سر همگان مستدام. — موسی گلعلی زاده دانشگاه تربیت مدرس تهران