بعضی وقتها نوشتن خیلی سخت شده و دنیای واژگانت آنقدر محدود می شود که به سختی می توان یک کلمه مناسبی پیدا کنی که بشود درباره کسی بنویسی که نمونه بارز یک انسان بزرگوار، معلم عاشق و دلسوز و یا برجسته است. آقای دکتر محتشمی نه فقط استادی برجسته و بی نظیر، که تجسم عینی بزرگ منشی، عشق به معلمی و دلسوزی بی پایان است؛ معلمی کامل و واقعی با تمام ویژگیهای نیکوی انسانی و منشی بزرگوارانه که در عرصه ی علم و اخلاق، الگویی ماندگار برای همگان است. اما شاید زیباتر آنکه این همه بزرگی و عشق، نه در پایتخت که در دل کویرِ خراسان جنوبی روییده و شکوفا شده است؛ سرزمینی که مردمانش را با قناعت، استقامت و گرمایی بی‌ریا می‌شناسیم و دکتر محتشمی، آیینه‌ای تمام‌نما از همین خصایل ناب کویری است. صلابتِ او در مدیریت، صمیمیت‌اش در برخورد و پشتکارِ خستگی‌ناپذیرش، همه و همه، یادآور همان نخلستان‌هایی است که در دل گرم و سخت کویر، سایه‌بارانِ علم و مهربانی می‌گسترانند. افتخار آشنایی اولیه اینجانب با ایشان از طریق دوست و همکار ارجمندم آقای دکتر راسخ بود که سالها در دانشگاه شفیلد انگلستان، هم درس و همسفر بوده و رفاقتی استوار و دیرینه داشتند. شناخت اینجانب در برخوردهای بعدی تصور عینی تری یافت از فردی با مدیریتی توانمند، انسانی راستگو، دوستی صمیمی و همکاری امین و توانا و به عبارت دقیقتر ترکیبی که در روزگار ما غنیمتی بزرگ است. امروز، این استاد ارجمند، با کوله باری از تجربه و دانش، به عنوان استاد تمام هیأت علمی گروه آمار دانشگاه فردوسی مشهد، همچنان چراغ فروزان علم و اخلاق در این مرز و بوم هستند. نگاه نافذ و همکاریهای خستگی ناپذیر ایشان، همراه با پیگیری های مؤثر و بی وقفه شان برای اعتلای دانش آمار در کشور، به ویژه در گروه های آمار دانشگاههای بیرجند و مشهد، چراغ فروزانی برای این مراکز علمی بوده است. در این مجال، تنها به دو بعد والا از شخصیت ایشان بسنده می کنم که خود گویای تمامی فضایلشان است. در بُعد اجتماعی و انسانی، یکی از بارزترین ویژگیهای ایشان، آرامش روحی، صداقت بی مثال و یکرنگی در گفتار و رفتار است؛ نکته ای که چه بسا در فضای علمی امروز کشور، چو ننگینی کمیاب می درخشد. ایشان با انرژی سرشار و روشهای علمی بدیع، همواره کوشیده اند تا مدیریت پژوهش و آموزش را توأماً اصلاح کنند و درکنار تربیت نسلی جوان و پویا دررشته آمار، به فکر اعتلای بنیانهای علمی این مرز و بوم باشند. توجه ویژة ایشان به نیروهای جوان و جذب آنان در زمان ریاست در دانشگاه بیرجند، نشان از دوراندیشی و باور عمیق شان به آینده سازی از طریق پرورش استعدادهای نوپدید دارد؛ رویکردی که موجب بالندگی و پویایی کم نظیری در این دانشگاه شد. این روحیه ی حمایتگری، در سالهای اخیر نیز در دانشگاه فردوسی مشهد تداوم یافته و ایشان با حضوری پربرکت، سهم بزرگی در خدمت به دانشجویان و پربارکردن گروه آمار این دانشگاه داشته اند؛ به گونه ای که بسیاری از دانشجویان و همکاران، ایشان را مرجعی امین و پشتیبانی دلسوز در مسیر رشد علمی خود یافته اند. در بُعد علمی و اجرایی، حس مسئولیت پذیری شگفت انگیز و خلاقیت در ارائه ایده های نو، ایشان را به مدیری توانمند و تأثیرگذار بدل ساخته است. فهرست خدمات ارزنده ی ایشان گواهی براین مدعاست که برشمردنش در این مجال نمی گنجد. در پایان سلامتی و حسن عاقبت بخیری ایشان و خانواده محترمشان را از خداوند منان خواستارم و امیدوار جامعه آماری کشور عزیزمان ایران تا سالهای دور، کماکان از فیض حضور ایشان بهره مندگردد. — دکتر مسعود یارمحمدی دانشگاه پیام نور تهران