گاهی تأثیر یک استاد را نمی‌توان تنها با درس و نمره سنجید. برخی استادان در مقاطع مهمی از زندگی دانشجویان حضور پیدا می‌کنند؛ زمان‌هایی که یک تصمیم می‌تواند مسیر آینده آنان را به شکلی شگفت‌انگیز تغییر دهد. آشنایی من با جناب دکترمحتشمی به دوران کارشناسی در دانشگاه بیرجند بر می‌گردد. در طول آن سال‌ها، دروس تخصصی متعددی را با ایشان گذراندم و در سال آخر نیز پروژه کارشناسی خود را زیر نظر ایشان انجام دادم. در آن مقطع، پس از پایان کارشناسی تصمیم داشتم به شهر خودم بازگردم و برای سال آینده با آمادگی بیشتری در آزمون کارشناسی ارشد شرکت کنم. اما در یکی از جلسات مربوط به پروژه، دکتر محتشمی درباره برنامه من برای ادامه تحصیل پرسیدند. وقتی متوجه شدند تصمیم دارم یک سال صبر کنم، با جدیت درباره این تصمیم با من صحبت کردند. به من گفتند که نباید این فرصت را از دست بدهم و باید همین امسال در آزمون کارشناسی ارشد شرکت کنم. چیزی که این خاطره را برای من ماندگارکرده، فقط یک توصیه دلسوزانه نبود. دکتر محتشمی با قاطعیت گفتند که تا زمانی که برای آزمون کارشناسی ارشد آماده نشده باشم، اجازه نمی‌دهند روی پروژه کار کنم. حتی گفتند نمره آن نیز تا زمانی که مطمئن نشوند من برای آینده‌ام قدم برداشته‌ام، داده نخواهد شد. آن زمان شاید این تصمیم برایم سخت بود، اما امروز به خوبی می‌دانم پشت این جدیت، چیزی جز دلسوزی، آینده‌نگری و باور به توانایی من نبود. ایشان نمی‌خواستند خستگی یا تردید باعث شود فرصتی را از دست بدهم که می‌توانست مسیر زندگی علمی‌ام را تغییر دهد. پس از اعلام نتایج آزمون، دکترمحتشمی مثل همیشه پیگیر بودند. پیش از آنکه من از جزئیات نتایج مطلع شوم، ایشان در جریان بودند و با من تماس گرفتند و خواستند هرچه سریع‌تر برای انتخاب رشته با هم صحبت کنیم. با تجربه، دقت و حوصله‌ای پدرانه برای انتخاب رشته من وقت گذاشتند. شرایط مختلف را بررسی کردند و با همان دلسوزی که گویی آینده فرزند خودشان برایشان اهمیت داشت، بهترین مسیر را پیشنهاد دادند. در نهایت، انتخابی که با راهنمایی ایشان انجام شد، باعث شد من در دانشگاه صنعتی اصفهان پذیرفته شوم. از آن روز تا امروز، از دوران کارشناسی، کارشناسی ارشد، دکتری و فعالیت‌های پژوهشی خارج از کشور، ارتباط من با دکتر محتشمی همچنان ادامه داشته است. ایشان در تمام این سال‌ها فقط یک استاد نبوده‌اند؛ بلکه با پیشنهادها، راهنمایی‌ها و توصیه‌های پدرانه خود همیشه همراه و حامی من بوده‌اند. هر زمان به مسیر تحصیلی و حرفه‌ای خود نگاه می‌کنم، به همان جلسه پروژه فکر می‌کنم؛ جلسه‌ای که شاید در ظاهر فقط درباره ادامه تحصیل بود، اما در واقع مسیر سال‌های بعد زندگی من را تغییر داد. برای این همراهی، اعتماد و نگاه پدرانه دکتر محتشمی همیشه قدردان خواهم بود. — دکتر اعظم خیری