اینجانب مفتخر به شاگردی جناب آقای دکتر غلام رضا محتشمی برزادران در دوره دکتری در رشته آمار بوده‌ام. به مناسبت بزرگداشت این استاد گران‌قدر می‌خواهم نامه‌ای با عنوان تشکر از زحمات ایشان در زندگی علمی و خانوادگی خود بنویسم. ‌ استاد عزیز؛ جناب آقای دکتر غلام رضا محتشمی برزادران؛ من دانشجوی کوچک شما نه تنها در علم بلکه در اخلاق پیرو شما بوده‌ام و همچنان از مکتب شما درس آموزی می‌کنم. از شما در طول دوره دکتری، اخلاق خوش، علم بالا و شکیبایی در ذهن من باقی مانده است. کمک‌ها و راهنمایی‌های شما نه تنها مختص دانشجویان دکتری شما، بلکه شامل حال سایر دانشجویان‌ نیز می‌شد. شما منبع ایده‌های جالبِ کارهای علمی برای همگان بودید. من دانشجویی از دیار گیلان و نا آشنا با فرهنگ خراسان بودم. با محبت‌ها و حمایت‌های استادانه و پدرانه‌ای که از شما و استاد فقید جناب آقای دکتر بهرام صادقپور گیلده می‌دیدم، احساس می‌کردم که در این دنیای جدید تنها نیستم. بارها و بارها در دانشکده از من حمایت کردید بدون آنکه حتی به من اطلاع دهید. اما همیشه من نتایج آن محبت‌ها را می‌دیدم. گاهی مهربان و گاهی سختگیری‌های به‌جا داشتید تا من بتوانم در دنیای جدید مستقل شوم و راه خود را پیدا کنم. اگر حمایت‌های شما نبود هرگز جسورانه وارد دنیاهای جدید مانند سفر طالعاتی در دوره دکتری و یا فرصت پستداک بعد از فارغ التحصیلی را تجربه نمی‌کردم. من به خوبی می‌دانم که ارزش استاد خوب چه قدر پررنگ است و همیشه از ته قلبم برای شما آرزوی سلامتی، تندرستی، شادی، و آرامش در کنار همسر محترم و فرزندان گرامی‌تان را دارم. تا زمانی که زنده باشم، یاد و خاطر شما در ذهن و جان من باقی خواهد ماند. ‌ — دکتر سیده آزاده فلاح پستاک در کشور چین